hüznüm simetrik : benim sensin : behçet uğur töreyin: 18032002
 
 

 

 

 

Gözlerime bakıp da göremediğinim,
Sesimi duya duya dinleyemediğin.
Dokunsan da hissedemediğinim ben,
Anlayamadığın.

Anlayamadığımsın sen,
Ellerin ellerimde yürüyemediğimsin.
Ne bir sessin kulaklarımda,
Ne ışıltısısın gözlerimin;
Gizlisin.

Gizlisin, benden gizlenensin kendi gönlümde.
Her bulduğumda daha derinde,
Daha da derinde her seferinde...
Buldukça saklanansın, yakaladıkça kaçırdığım,
Sevdikçe saklanansın, sevildikçe kaçan.
Saklandıkça saklanansın sen, kaçtıkça kaçan...
Aramaktan yorulduğum, aranmaktan bıkmayansın.

Artık bulamadığımsın sen, biliyor musun?
Gözlerine bakıp da göremediğim,
Duyup da sesini dinleyemediğim,
Dokunup da "şimdi" hissedemediğimsin sen.

Sen, artık tanısam da benden yakın,
Bilsem de senden de çok, kendimden de fazla seni,
Anlayamadığımsın.
Anlatamadığımsın şimdi ne sana, ne bana.
Anlaşılmazlığımıza ağladığımsın,
Güldüğümsün sen.
Sen özüme karışıp gönlümde kaybettiğimsin.

Mayıs - 2000